sábado, julho 25, 2026
Hoje é dia de se cantar em galego...
Postado por Fernando Martins às 11:11 0 comentários
Marcadores: Adufeiras de Salitre, Cantiga da Montaña, Dia Nacional da Galiza, galego, Galiza, Santiago de Compostela, Santiago Matamoros, Xabier Díaz
Viva Santiago - hoje é o Dia da Galiza...!

Postado por Fernando Martins às 00:40 0 comentários
Marcadores: Dia Nacional da Galiza, galego, Galiza, Santiago de Compostela, Santiago Matamouros
Música adequada à data - vivam a Galiza e os galegos...!
Postado por Pedro Luna às 00:04 0 comentários
Marcadores: Dia Nacional da Galiza, galego, Galiza, Os Trasnos da Gaita, Santiago de Compostela, Santiago Matamouros, Xota de Ordes
quarta-feira, julho 15, 2026
Rosalía de Castro morreu há cento e quarenta e um anos...
Negra Sombra
Cando penso que te fuches,
Negra sombra que m’asombras,
Ó pé d’os meus cabezales
Tornas facéndome mofa.
Cando maxino que’ês ida
N’o mesmo sol te m’amostras,
Y eres a estrela que brila,
Y eres o vento que zóa.
Si cantan, ês tí que cantas,
Si choran, ês tí que choras,
Y-ês o marmurio d’o río
Y-ês a noite y ês a aurora.
En todo estás e ti ês todo,
Pra min y en min mesma moras,
Nin m’abandonarás nunca,
Sombra que sempre m’asombras.
in Follas Novas (1880) - Rosalía de Castro
Postado por Fernando Martins às 01:41 0 comentários
Marcadores: galego, Galiza, poesia, Rosalía de Castro
terça-feira, maio 19, 2026
Valentín Paz-Andrade morreu há 39 anos...

Valentín Paz-Andrade (Pontevedra, Galiza, 23 de abril de 1898 - Vigo, Galiza, 19 de maio de 1987) foi um jurista, economista, escritor, poeta e jornalista galego. O Dia das Letras Galegas do ano de 2012 foi dedicado a este escritor.
O QUE TODO GALEGO CHORARÍA
Chora, Terra, teu pranto xeneroso.
O que todo galego choraría,
en roda de multánime silenzo
e ollares abatidos
sobor do longo corpo derrubado
que fora vivo mastro en loita núa;
perto daqueles beizos, seca fonte
da verba nunca de antes máis belida;
do peito petrucial, refrorecido
de mapoulas pampeiras,
que envexan a nacencia das chorimas;
xunto das postas maos voltas ao xelo,
onde a eito agromaron da súa arte,
no cerne da galega patronía,
vizosas primaveras.
Valentín Paz-Andrade
Postado por Fernando Martins às 00:39 0 comentários
Marcadores: galego, Galiza, poesia, Valentín Paz-Andrade
domingo, maio 17, 2026
Viva o Día das Letras Galegas...!
O Día das Letras Galegas é un día de exaltación da lingua de Galiza a través da súa manifestación literaria. Comezou a celebrarse o 17 de maio do 1963, coincidindo co centenario da primeira edición de Cantares gallegos, de Rosalía de Castro.
Adeus, rios; adeus, fontes
Adeus, rios; adeus, fontes;
adeus, regatos pequenos;
adeus, vista dos meus olhos;
não sei quando nos veremos.
Minha terra, minha terra,
terra onde me eu criei,
hortinha que quero tanto,
figueirinhas que plantei,
prados, rios, arvoredos,
pinhares que move o vento,
passarinhos piadores,
casinha do meu contento,
moinho dos castanhais,
noites claras de luar,
campainhas timbradoras
da igrejinha do lugar,
amorinhas das silveiras
que eu lhe dava ao meu amor,
caminhinhos entre o milho,
adeus para sempre a vós!
Adeus, glória! Adeus, contento!
Deixo a casa onde nasci,
Deixo a aldeia que conheço
Por um mundo que não vi!
Deixo amigos por estranhos,
deixo a veiga pelo mar,
deixo, enfim, quanto bem quero…
Quem pudera o não deixar!...
Mas sou pobre e, malpecado!
a minha terra n’é minha,
que até lhe dão prestado
a beira por que caminha
ao que nasceu desditado.
Tenho-vos, pois, que deixar,
hortinha que tanto amei,
fogueirinha do meu lar,
arvorinhas que plantei,
fontinha do cabanal.
Adeus, adeus, que me vou,
ervinhas do campo-santo,
onde meu pai se enterrou,
ervinhas que biquei tanto,
terrinha que nos criou.
Adeus, Virgem da Assunção,
branca como um serafim;
levo-vos no coração;
vós pedi-lhe a Deus por mim,
minha Virgem da Assunção.
Já se ouvem longe, mui longe,
as campanas do Pomar;
para mim, ai!, coitadinho,
nunca mais hão de tocar.
Já se ouvem longe, mais longe…
Cada bad’lada uma dor;
vou-me só e sem arrimo…
Minha terra, adeus me vou!
Adeus também, queridinha…
Adeus por sempre quiçá!...
Digo-che este adeus chorando
desde a beirinha do mar.
Não me olvides, queridinha,
Se morro de solidão…
Tantas léguas mar adentro…
Minha casinha!, meu lar!
Rosalía de Castro
Postado por Fernando Martins às 01:14 0 comentários
Marcadores: Cantares Gallegos, Día das Letras Galegas, galego, Galiza, Rosalía de Castro
terça-feira, fevereiro 24, 2026
Hoje é dia de celebrar a língua irmã do português e Rosalia...
Negra sombra
Cando penso que te fuches,
Negra sombra que m'asombras,
Ô pe d'os meus cabezales
Tornas facéndome mofa.
Cando ma
ino qu'ês ida
N'o mesmo sol te m'amostras,
Y eres a estrela que brila,
Y eres o vento que zóa.
Si cantan, ês tí que cantas,
Si choran, ês tí que choras,
Y-ês o marmurio d'o rio
Y-ês a noite y ês a aurora.
En todo estás e ti ês todo,
Pra min y en min mesma moras,
Nin m'abandonarás nunca,
Sombra que sempre m'asombras.
Rosalia de Castro
Postado por Pedro Luna às 11:11 0 comentários
Marcadores: Carlos Nuñez, galego, Galiza, Luz Casal, música, poesia, Rosalia de Castro
Rosalía de Castro nasceu há 189 anos...

Adios, ríos; adios, fontes;
adios, regatos pequenos;
adios, vista dos meus ollos:
non sei cando nos veremos.
Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criei,
hortiña que quero tanto,
figueiriñas que prantei,
prados, ríos, arboredas,
pinares que move o vento,
paxariños piadores,
casiña do meu contento,
muíño dos castañares,
noites craras de luar,
campaniñas trimbadoras
da igrexiña do lugar,
amoriñas das silveiras
que eu lle daba ó meu amor,
camiñiños antre o millo,
¡adios, para sempre adios!
¡Adios gloria! ¡Adios contento!
¡Deixo a casa onde nacín,
deixo a aldea que conozo
por un mundo que non vin!
Deixo amigos por estraños,
deixo a veiga polo mar,
deixo, enfin, canto ben quero...
¡Quen pudera non deixar!...
Mais son probe e, ¡mal pecado!,
a miña terra n'é miña,
que hastra lle dan de prestado
a beira por que camiña
ó que naceu desdichado.
Téñovos, pois, que deixar,
hortiña que tanto amei,
fogueiriña do meu lar,
arboriños que prantei,
fontiña do cabañar.
Adios, adios, que me vou,
herbiñas do camposanto,
donde meu pai se enterrou,
herbiñas que biquei tanto,
terriña que nos criou.
Adios Virxe da Asunción,
branca como un serafín;
lévovos no corazón:
Pedídelle a Dios por min,
miña Virxe da Asunción.
Xa se oien lonxe, moi lonxe,
as campanas do Pomar;
para min, ¡ai!, coitadiño,
nunca máis han de tocar.
Xa se oien lonxe, máis lonxe
Cada balada é un dolor;
voume soio, sin arrimo...
Miña terra, ¡adios!, ¡adios!
¡Adios tamén, queridiña!...
¡Adios por sempre quizais!...
Dígoche este adios chorando
desde a beiriña do mar.
Non me olvides, queridiña,
si morro de soidás...
tantas légoas mar adentro...
¡Miña casiña!,¡meu lar!
in Cantares Gallegos (1863) - Rosalía de Castro
Postado por Fernando Martins às 00:18 0 comentários
Marcadores: Adiós ríos adiós fontes, Amancio Prada, galego, Galiza, música, poesia, Rosalía de Castro
quinta-feira, fevereiro 05, 2026
Música adequada à data...
Romanxe de Nossa Señora da Barca
¡Ay ruada, ruada, ruada
da Virxen pequena
e a sua barca!
A virxen era pequena
e a súa coroa de prata.
Marelos os catro bois
que no seu carro a levaban.
Pompas de vidro traguían
a choiva pol-a montana.
Mortas e mortos de néboa
pol-as congostras chegaban.
Virxen, deixa a túa cariña
nos doce ollos das vacas
e leva sobr’o teu manto
as frores da amortallada!
Pol-a testa da Galicia
xa ven salaindo a i-alba.
A Virxen mira pra o mar
dend’a porta da súa casa.
¡Ay ruada, ruada, ruada
da Virxen pequena
e a sua barca!
Federico Garcia Lorca
Postado por Pedro Luna às 22:22 0 comentários
Marcadores: Amancio Prada, Federico Garcia Lorca, galego, música, poesia, Romanxe de Nossa Señora da Barca
domingo, novembro 23, 2025
O rei Afonso X de Castela e Leão, avô de D. Dinis, nasceu há 804 anos
Bem sabia eu, mia senhor
(Cantiga de Amor)
Bem sabia eu, mia senhor,
que pois m'eu de vós partisse
que nunca veria sabor
de rem, pois vos eu nom visse,
porque vós sodes a melhor
dona de que nunca oísse
homem falar;
ca o vosso bom semelhar
sei que par
nunca lh'homem pod'achar.
E pois que o Deus assi quis,
que eu som tam alongado
de vós, mui bem seede fiz
que nunca eu sem cuidado
en viverei, ca já Paris
d'amor nom foi tam coitado
[e] nem Tristam;
nunca sofrerom tal afã,
nen'[o] ham
quantos som, nem seeram.
Que farei eu, pois que nom vir
o mui bom parecer vosso?
Ca o mal que vos foi ferir
aquel é [meu] x'est o vosso;
e por ende per rem partir
de vos muit'amar nom posso;
nen'[o] farei,
ante bem sei ca morrerei,
se nom hei
vós que sempre i amei.
Afonso X
Postado por Fernando Martins às 08:04 0 comentários
Marcadores: Afonso X, Alfonso X, astronomia, Cantigas de Santa Maria, Castela e Leão, castelhano, D. Dinis, galaico-português, galego, poesia, Português, Xadrez
sexta-feira, julho 25, 2025
Música adequada à data - viva a Galiza e os galegos...!
Postado por Pedro Luna às 11:11 0 comentários
Marcadores: A Carolina, Canteixere, Dia Nacional da Galiza, Faltriqueira, galego, Galiza, Luar Na Lubre, Santiago de Compostela, Santiago Matamouros
Viva Santiago - hoje é o Dia da Galiza...!
Postado por Fernando Martins às 00:00 0 comentários
Marcadores: Dia Nacional da Galiza, galego, Galiza, Santiago de Compostela, Santiago Matamouros
terça-feira, julho 15, 2025
Rosalía de Castro morreu há cento e quarenta anos...
Negra Sombra
Cando penso que te fuches,
Negra sombra que m’asombras,
Ó pé d’os meus cabezales
Tornas facéndome mofa.
Cando maxino que’ês ida
N’o mesmo sol te m’amostras,
Y eres a estrela que brila,
Y eres o vento que zóa.
Si cantan, ês tí que cantas,
Si choran, ês tí que choras,
Y-ês o marmurio d’o río
Y-ês a noite y ês a aurora.
En todo estás e ti ês todo,
Pra min y en min mesma moras,
Nin m’abandonarás nunca,
Sombra que sempre m’asombras.
in Follas Novas (1880) - Rosalía de Castro
Postado por Fernando Martins às 00:14 0 comentários
Marcadores: galego, Galiza, poesia, Rosalía de Castro
segunda-feira, maio 19, 2025
O poeta galego Valentín Paz-Andrade faleceu há 38 anos...
Valentín Paz-Andrade ( Pontevedra, Galiza, 23 de abril de 1898 - Vigo, Galiza, 19 de maio de 1987) foi um jurista, economista, escritor, poeta e jornalista galego. O Dia das Letras Galegas do ano 2012 foi dedicado a este escritor.
O QUE TODO GALEGO CHORARÍA
Chora, Terra, teu pranto xeneroso.
O que todo galego choraría,
en roda de multánime silenzo
e ollares abatidos
sobor do longo corpo derrubado
que fora vivo mastro en loita núa;
perto daqueles beizos, seca fonte
da verba nunca de antes máis belida;
do peito petrucial, refrorecido
de mapoulas pampeiras,
que envexan a nacencia das chorimas;
xunto das postas maos voltas ao xelo,
onde a eito agromaron da súa arte,
no cerne da galega patronía,
vizosas primaveras.
Valentín Paz-Andrade
Postado por Fernando Martins às 00:38 0 comentários
Marcadores: galego, Galiza, poesia, Valentín Paz-Andrade
sábado, maio 17, 2025
Viva o Día das Letras Galegas...!
O Día das Letras Galegas é un día de exaltación da lingua de Galiza a través da súa manifestación literaria. Comezou a celebrarse o 17 de maio do 1963, coincidindo co centenario da primeira edición de Cantares gallegos, de Rosalía de Castro.
14
in Cantares Gallegos (1863) - Rosalía de Castro
Postado por Fernando Martins às 00:00 0 comentários
Marcadores: Cantares Gallegos, Día das Letras Galegas, galego, Galiza, Rosalía de Castro
segunda-feira, fevereiro 24, 2025
Hoje é dia de celebrar a língua irmã do português e a sua poetisa maior...
Negra sombra
Cando penso que te fuches,
Negra sombra que m'asombras,
Ô pe d'os meus cabezales
Tornas facéndome mofa.
Cando ma
ino qu'ês ida
N'o mesmo sol te m'amostras,
Y eres a estrela que brila,
Y eres o vento que zóa.
Si cantan, ês tí que cantas,
Si choran, ês tí que choras,
Y-ês o marmurio d'o rio
Y-ês a noite y ês a aurora.
En todo estás e ti ês todo,
Pra min y en min mesma moras,
Nin m'abandonarás nunca,
Sombra que sempre m'asombras.
Rosalia de Castro
Postado por Pedro Luna às 22:22 0 comentários
Marcadores: galego, Galiza, música, poesia, Rosalia de Castro
Rosalía de Castro nasceu há 188 anos
Adios, ríos; adios, fontes;
adios, regatos pequenos;
adios, vista dos meus ollos:
non sei cando nos veremos.
Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criei,
hortiña que quero tanto,
figueiriñas que prantei,
prados, ríos, arboredas,
pinares que move o vento,
paxariños piadores,
casiña do meu contento,
muíño dos castañares,
noites craras de luar,
campaniñas trimbadoras
da igrexiña do lugar,
amoriñas das silveiras
que eu lle daba ó meu amor,
camiñiños antre o millo,
¡adios, para sempre adios!
¡Adios gloria! ¡Adios contento!
¡Deixo a casa onde nacín,
deixo a aldea que conozo
por un mundo que non vin!
Deixo amigos por estraños,
deixo a veiga polo mar,
deixo, enfin, canto ben quero...
¡Quen pudera non deixar!...
Mais son probe e, ¡mal pecado!,
a miña terra n'é miña,
que hastra lle dan de prestado
a beira por que camiña
ó que naceu desdichado.
Téñovos, pois, que deixar,
hortiña que tanto amei,
fogueiriña do meu lar,
arboriños que prantei,
fontiña do cabañar.
Adios, adios, que me vou,
herbiñas do camposanto,
donde meu pai se enterrou,
herbiñas que biquei tanto,
terriña que nos criou.
Adios Virxe da Asunción,
branca como un serafín;
lévovos no corazón:
Pedídelle a Dios por min,
miña Virxe da Asunción.
Xa se oien lonxe, moi lonxe,
as campanas do Pomar;
para min, ¡ai!, coitadiño,
nunca máis han de tocar.
Xa se oien lonxe, máis lonxe
Cada balada é un dolor;
voume soio, sin arrimo...
Miña terra, ¡adios!, ¡adios!
¡Adios tamén, queridiña!...
¡Adios por sempre quizais!...
Dígoche este adios chorando
desde a beiriña do mar.
Non me olvides, queridiña,
si morro de soidás...
tantas légoas mar adentro...
¡Miña casiña!,¡meu lar!
in Cantares Gallegos (1863) - Rosalía de Castro
Postado por Fernando Martins às 18:08 0 comentários
Marcadores: Adiós ríos adiós fontes, Amancio Prada, galego, Galiza, música, poesia, Rosalía de Castro
quarta-feira, fevereiro 05, 2025
Música adequada à data...
Romanxe de Nossa Señora da Barca
¡Ay ruada, ruada, ruada
da Virxen pequena
e a sua barca!
A virxen era pequena
e a súa coroa de prata.
Marelos os catro bois
que no seu carro a levaban.
Pompas de vidro traguían
a choiva pol-a montana.
Mortas e mortos de néboa
pol-as congostras chegaban.
Virxen, deixa a túa cariña
nos doce ollos das vacas
e leva sobr’o teu manto
as frores da amortallada!
Pol-a testa da Galicia
xa ven salaindo a i-alba.
A Virxen mira pra o mar
dend’a porta da súa casa.
¡Ay ruada, ruada, ruada
da Virxen pequena
e a sua barca!
Federico Garcia Lorca
Postado por Pedro Luna às 07:06 0 comentários
Marcadores: Amancio Prada, Federico Garcia Lorca, galego, música, poesia, Romanxe de Nossa Señora da Barca
sábado, novembro 23, 2024
O rei Afonso X de Castela e Leão nasceu há 803 anos
Bem sabia eu, mia senhor
(Cantiga de Amor)
Bem sabia eu, mia senhor,
que pois m'eu de vós partisse
que nunca veria sabor
de rem, pois vos eu nom visse,
porque vós sodes a melhor
dona de que nunca oísse
homem falar;
ca o vosso bom semelhar
sei que par
nunca lh'homem pod'achar.
E pois que o Deus assi quis,
que eu som tam alongado
de vós, mui bem seede fiz
que nunca eu sem cuidado
en viverei, ca já Paris
d'amor nom foi tam coitado
[e] nem Tristam;
nunca sofrerom tal afã,
nen'[o] ham
quantos som, nem seeram.
Que farei eu, pois que nom vir
o mui bom parecer vosso?
Ca o mal que vos foi ferir
aquel é [meu] x'est o vosso;
e por ende per rem partir
de vos muit'amar nom posso;
nen'[o] farei,
ante bem sei ca morrerei,
se nom hei
vós que sempre i amei.
Afonso X
Postado por Fernando Martins às 08:03 0 comentários
Marcadores: Afonso X, Alfonso X, astronomia, Cantigas de Santa Maria, Castela e Leão, castelhano, D. Dinis, galaico-português, galego, poesia, Português, Xadrez
quinta-feira, julho 25, 2024
Música adequada à data - viva a Galiza e viva Allariz...!
Postado por Pedro Luna às 13:08 0 comentários
Marcadores: Allariz, Dia Nacional da Galiza, galego, Galiza, Santiago de Compostela, Santiago Matamouros




